มะเร็งลำไส้ใหญ่และทวาร

มะเร็งลำไส้ใหญ่เกิดจากอะไร

โรคมะเร็งลำไส้ใหญ่เกิดจากการเจริญเติบโตที่ผิดปกติของเซลล์ในลำไส้ใหญ่หรือไส้ตรง ซึ่งเซลล์เหล่านี้จะเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วและไม่สามารถควบคุมได้ การเจริญเติบโตนี้มักเริ่มต้นจากการที่เยื่อบุผิวลำไส้เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย พัฒนาเป็นติ่งเนื้อ (Polyp) และเมื่อเวลาผ่านไปติ่งเนื้อเหล่านี้อาจกลายเป็นมะเร็งได้หากไม่ได้รับการรักษา

สาเหตุมะเร็งลำไส้ใหญ่และปัจจัยเสี่ยง

แม้ว่ามะเร็งลำไส้ใหญ่อาจเกิดขึ้นได้จากหลายปัจจัย แต่ยังไม่สามารถระบุสาเหตุที่ชัดเจนได้ อย่างไรก็ตามมีปัจจัยหลายอย่างที่เพิ่มความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ ได้แก่

• พันธุกรรมและประวัติครอบครัว หากมีคนในครอบครัว เช่น พ่อ แม่ หรือพี่น้อง เคยเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ความเสี่ยงที่เราจะเป็นโรคนี้จะสูงขึ้น นอกจากนี้มียีนที่ผิดปกติบางชนิดที่สืบทอดได้ ซึ่งสามารถเพิ่มโอกาสในการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ เช่น Lynch Syndrome และ Familial Adenomatous Polyposis (FAP)
• โภชนาการและพฤติกรรมการใช้ชีวิต การบริโภคอาหารที่มีไขมันสูง เนื้อแดง และอาหารแปรรูปมากเกินไป เพิ่มความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ นอกจากนี้การรับประทานอาหารที่มีเส้นใยน้อย การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์ และการไม่ออกกำลังกายยังเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อความเสี่ยงของโรคนี้
• อายุ มะเร็งลำไส้ใหญ่มักเกิดในผู้ที่มีอายุมากกว่า 50 ปี ความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น แม้ว่าจะสามารถพบในคนอายุน้อยได้ แต่ความเสี่ยงในกลุ่มคนอายุมากจะสูงกว่า
• โรคลำไส้อักเสบ ผู้ที่มีประวัติการเป็นโรคที่เกี่ยวกับการอักเสบของลำไส้ เช่น Crohn’s Disease หรือ Ulcerative Colitis มีความเสี่ยงสูงขึ้นในการพัฒนาเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ เนื่องจากการอักเสบเรื้อรังสามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ในลำไส้
• การเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรม (Mutation) การกลายพันธุ์ของเซลล์ในลำไส้สามารถทำให้เซลล์เจริญเติบโตผิดปกติจนกลายเป็นมะเร็งได้ การกลายพันธุ์นี้อาจเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หรือเกิดจากปัจจัยภายนอก เช่น สารเคมีที่เป็นพิษ

สัญญาณเตือนและอาการของโรคมะเร็งลําไส้ใหญ่

มะเร็งลำไส้ใหญ่มักไม่แสดงอาการชัดเจนในระยะแรก แต่เมื่อเนื้องอกเริ่มเติบโตหรือมะเร็งพัฒนาไปมากขึ้น อาจเกิดอาการที่สังเกตได้ ดังนี้

1. 1. การเปลี่ยนแปลงในการขับถ่าย
      • ท้องผูกหรือท้องเสียเรื้อรัง โดยไม่มีสาเหตุชัดเจน
      • รู้สึกไม่สบายท้องหลังจากขับถ่ายหรือรู้สึกว่าลำไส้ยังไม่ว่างเต็มที่หลังจากขับถ่าย
      • การเปลี่ยนแปลงรูปร่างของอุจจาระ เช่น มีลักษณะเป็นเส้นยาวหรือแบนกว่าปกติ
   2. การมีเลือดปนในอุจจาระ
      • พบเลือดสดหรือเลือดที่มีสีคล้ำปนอยู่ในอุจจาระ ซึ่งอาจเป็นสัญญาณของมะเร็งในลำไส้ใหญ่หรือทวารหนัก
   3. อาการปวดท้องหรือไม่สบายท้อง
      • ปวดท้องเรื้อรัง ตะคริว หรือรู้สึกท้องอืดบ่อย ๆ
   4. อาการเหนื่อยง่ายและอ่อนเพลีย
      • อาการอ่อนเพลียหรือเหนื่อยง่ายโดยไม่มีสาเหตุที่ชัดเจน ซึ่งอาจเกิดจากการเสียเลือดเล็กน้อยแต่เรื้อรัง ทำให้เกิดภาวะโลหิตจาง
   5. น้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ
      • การลดน้ำหนักอย่างรวดเร็วโดยไม่ได้ตั้งใจ หรือไม่ได้เปลี่ยนแปลงการรับประทานอาหารและการออกกำลังกาย
   6. ท้องผูกสลับกับท้องเสีย
      • การเกิดท้องผูกและท้องเสียสลับกันเป็นประจำ อาจบ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงในลำไส้ใหญ่

ตรวจวินิจฉัยมะเร็งลำไส้ใหญ่

การตรวจมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นกระบวนการที่มีหลายขั้นตอนและต้องพิจารณาจากอาการ ประวัติทางการแพทย์ และผลการตรวจเบื้องต้น วิธีการตรวจวินิจฉัยมีหลายวิธี ซึ่งประกอบด้วย

1. การส่องกล้องลำไส้ใหญ่ (Colonoscopy) เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการตรวจหาโพลิปและเนื้องอกในลำไส้ใหญ่ โดยการสอดกล้องขนาดเล็กที่มีกล้องวิดีโอเข้าไปในลำไส้ใหญ่ หากพบโพลิปหรือเนื้องอก แพทย์จะตัดตัวอย่างเนื้อเยื่อเพื่อนำไปตรวจในห้องปฏิบัติการเพื่อยืนยันว่าเป็นเซลล์มะเร็งหรือไม่
2. การตรวจด้วยเครื่องเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (CT-Scan) เอกซเรย์แม่เหล็กไฟฟ้า (MRI) เอกซเรย์คอมพิวเตอร์ PET CT-Scan ช่วยตรวจดูขอบเขตของการแพร่กระจายของมะเร็งในลำไส้ใหญ่และอวัยวะอื่น ๆ เช่น ตับ กระดูก หรือปอด
3. การตรวจเลือด (Carcinoembryonic Antigen – CEA Test) การตรวจระดับสาร CEA ในเลือด ซึ่งเป็นโปรตีนที่เซลล์มะเร็งบางชนิดปล่อยออกมา การตรวจนี้มักใช้เพื่อติดตามผลหลังการรักษาและดูว่ามะเร็งกลับมาเกิดใหม่หรือไม่

การตรวจวินิจฉัยมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นกระบวนการสำคัญที่ช่วยให้แพทย์สามารถวางแผนการรักษาได้อย่างเหมาะสม

ระยะของโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่

ระยะของมะเร็งลำไส้ใหญ่แบ่งออกเป็น

• ระยะที่ 0 มะเร็งเฉพาะในเยื่อบุผิว (Carcinoma in situ) เป็นระยะแรกสุดของมะเร็ง เซลล์มะเร็งยังคงอยู่ในชั้นเยื่อบุผิวของลำไส้ใหญ่เท่านั้น และยังไม่ได้เจริญเติบโตเข้าสู่ชั้นลึกของผนังลำไส้
• ระยะที่ 1 มะเร็งเริ่มลุกลามเข้าสู่ชั้นลึกของผนังลำไส้ใหญ่ มะเร็งลุกลามจากชั้นเยื่อบุผิวเข้าสู่ชั้นกล้ามเนื้อของผนังลำไส้ แต่ยังไม่แพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองหรืออวัยวะอื่น ๆ
• ระยะที่ 2 มะเร็งลุกลามไปถึงผนังลำไส้และเยื่อหุ้มช่องท้อง มะเร็งลุกลามลึกลงไปถึงชั้นกล้ามเนื้อและอาจทะลุผ่านผนังลำไส้ไปยังเนื้อเยื่อหรืออวัยวะใกล้เคียง แต่ยังไม่แพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลือง
• ระยะที่ 3 มะเร็งแพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลือง มะเร็งลุกลามเข้าสู่ต่อมน้ำเหลืองที่อยู่ใกล้ลำไส้ใหญ่ แต่อาจยังไม่แพร่กระจายไปยังอวัยวะที่อยู่ห่างไกล
• ระยะที่ 4 มะเร็งแพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่น ๆ (Metastatic Cancer) มะเร็งแพร่กระจายไปยังอวัยวะ
อื่น ๆ เช่น ตับ ปอด หรือกระดูก ซึ่งเป็นระยะที่รุนแรงที่สุด

รักษามะเร็งลำไส้ใหญ่

การรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่ขึ้นอยู่กับระยะของโรค ขนาดของเนื้องอก ตำแหน่งที่เกิดมะเร็ง และสภาพทั่วไปของผู้ป่วย โดยทั่วไปแล้วการรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่จะประกอบด้วยวิธีหลัก ๆ ดังนี้

1) การผ่าตัด (Surgery) เป็นการรักษาหลักของมะเร็งลำไส้ใหญ่เพื่อตัดลำไส้ส่วนที่เป็นเซลล์มะเร็งออกไป อาจต้องรักษาร่วมกับวิธีอื่น ๆ เพื่อประสิทธิภาพในการรักษา วิธีการผ่าตัดลำไส้ใหญ่แบ่งออกเป็น

• การผ่าตัดลำไส้ใหญ่บางส่วน (Partial Colectomy) การเอาส่วนที่มีมะเร็งและเนื้อเยื่อรอบ ๆ ออกจากลำไส้ใหญ่  หากมะเร็งเกิดขึ้นที่บริเวณไส้ตรงอาจต้องทำการผ่าตัดลำไส้ใหญ่ทั้งส่วนปลายและไส้ตรง พร้อมทั้งมีการสร้างทวารใหม่ (Ostomy) สำหรับการขับถ่าย
• การผ่าตัดลำไส้ใหญ่ทั้งหมดและไส้ตรง (Total Colectomy) กรณีมะเร็งเกิดขึ้นหลายตำแหน่งของลำไส้ใหญ่ อาจต้องทำการผ่าตัดลำไส้ใหญ่ออกทั้งหมด พร้อมทั้งสร้างทวารใหม่ (Ostomy) สำหรับการขับถ่าย

2) การใช้เคมีบำบัด (Chemotherapy) การใช้ยาเคมีบำบัดจะเข้าไปช่วยฆ่าเซลล์มะเร็งทั่วทั้งร่างกาย มักใช้ในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองหรืออวัยวะอื่น ๆ การให้เคมีบำบัดมีหลายแบบ ได้แก่

• เคมีบำบัดก่อนผ่าตัด (Neoadjuvant Chemotherapy) ใช้เพื่อลดขนาดเนื้องอกและลดการแพร่กระจายก่อนการผ่าตัด
• เคมีบำบัดหลังผ่าตัด (Adjuvant Chemotherapy) ใช้หลังการผ่าตัดเพื่อฆ่าเซลล์มะเร็งที่อาจหลงเหลือและลดความเสี่ยงของการกลับมาเป็นมะเร็งใหม่
• เคมีบำบัดในผู้ป่วยระยะที่ 4 (Palliative Chemotherapy) ใช้เพื่อบรรเทาอาการและยืดอายุชีวิตในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่น ๆ

3) การฉายรังสี (Radiation Therapy) เป็นการใช้รังสีพลังงานสูงส่งเข้าไปยังบริเวณที่เป็นเนื้องอกหรือบริเวณที่สงสัยว่าอาจมีเซลล์มะเร็ง เพื่อไม่ให้เซลล์เหล่านี้แพร่กระจายหรือเจริญเติบโตมากขึ้น

กรณีของมะเร็งลำไส้ใหญ่มักใช้ในสถานการณ์เฉพาะ เช่น ในผู้ป่วยมะเร็งไส้ตรง (Rectal Cancer) ซึ่งมะเร็งได้มีการแพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองบริเวณใกล้เคียง หรือในกรณีที่ผู้ป่วยไม่สามารถผ่าตัดได้ รวมถึงใช้เพื่อบรรเทาอาการของมะเร็งที่แพร่กระจาย (Palliative Care)

บทบาทของการฉายแสงรังสีรักษาในมะเร็งลำไส้ใหญ่ ได้แก่

• ฉายรังสีก่อนผ่าตัด (Neoadjuvant Radiation Therapy) เพื่อลดขนาดของเนื้องอกในลำไส้ใหญ่หรือไส้ตรง วิธีนี้ช่วยเพิ่มโอกาสในการผ่าตัดออกให้หมด โดยเฉพาะในกรณีที่มะเร็งอยู่ใกล้กับโครงสร้างสำคัญ เช่น กล้ามเนื้อหูรูดทวารหนัก ซึ่งต้องการการรักษาเพื่อป้องกันการสูญเสียการควบคุมการขับถ่าย
• ฉายรังสีหลังผ่าตัด (Adjuvant Radiation Therapy) เพื่อทำลายเซลล์มะเร็งที่อาจหลงเหลืออยู่ วิธีนี้ช่วยลดความเสี่ยงของการกลับมาเป็นมะเร็งซ้ำ
• ฉายรังสีเพื่อบรรเทาอาการ (Palliative Radiation Therapy) ในกรณีที่มะเร็งลำไส้ใหญ่แพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่น ๆ และไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ การฉายแสงรังสีอาจถูกใช้เพื่อลดขนาดของเนื้องอกที่กดทับอวัยวะสำคัญ หรือบรรเทาอาการปวดและความไม่สบายจากมะเร็งที่แพร่กระจาย เช่น การลดขนาดเนื้องอกที่อาจกดทับกระดูกหรือตับ

4) การบำบัดด้วยยามุ่งเป้า (Targeted Therapy) เป็นวิธีการรักษาที่มุ่งเน้นไปที่การโจมตีเฉพาะเจาะจงต่อเซลล์มะเร็ง โดยใช้ยาที่ออกแบบมาเพื่อทำลายโปรตีนหรือโมเลกุลบางชนิดในเซลล์มะเร็งที่มีส่วนในการเจริญเติบโตและการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็ง

• วิธีการนี้แตกต่างจากเคมีบำบัดแบบดั้งเดิมที่มีผลต่อเซลล์ทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นเซลล์มะเร็งหรือเซลล์ปกติ
• การบำบัดด้วยยามุ่งเป้าไปมักใช้ร่วมกับวิธีการรักษาอื่น เช่น การผ่าตัด เคมีบำบัด หรือการฉายแสง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการรักษา โดยมักใช้ในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายหรือไม่ตอบสนองต่อเคมีบำบัด

ประเภทของ Targeted Therapy ในมะเร็งลำไส้ใหญ่

1. ยาต้านการสร้างหลอดเลือด (Anti – Angiogenesis Therapy) ยานี้ช่วยยับยั้งการสร้างหลอดเลือดใหม่ที่เลี้ยงเนื้องอก ซึ่งจำกัดการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง
2. ยาที่มุ่งเป้าต่อโปรตีน EGFR (Epidermal Growth Factor Receptor) โปรตีน EGFR เป็นโปรตีนที่ช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง ยาที่มุ่งเป้าต่อ EGFR จะยับยั้งการทำงานของ EGFR โดยป้องกันไม่ให้เซลล์มะเร็งได้รับสัญญาณที่ส่งเสริมการเติบโต
3. ยาที่มุ่งเป้าไปที่การกลายพันธุ์ของ BRAF ยานี้สามารถช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งได้
4. การบำบัดด้วยภูมิคุ้มกัน (Immunotherapy) เป็นวิธีการรักษาที่ใช้ระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายในการโจมตีและทำลายเซลล์มะเร็ง

• • โดยทั่วไปแล้วระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายมีหน้าที่ในการกำจัดสิ่งแปลกปลอม รวมถึงเซลล์ผิดปกติเช่น เซลล์มะเร็ง แต่เซลล์มะเร็งบางชนิดสามารถหลบเลี่ยงการตรวจจับของระบบภูมิคุ้มกันได้
  • การบำบัดด้วยภูมิคุ้มกันจะช่วยกระตุ้นหรือปรับปรุงการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันให้สามารถจัดการกับเซลล์มะเร็งได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
  • การบำบัดด้วยภูมิคุ้มกัน (Immunotherapy) เป็นทางเลือกใหม่ที่มีศักยภาพในการรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่ โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีลักษณะทางพันธุกรรมบางอย่างที่ทำให้ตอบสนองต่อการรักษาด้วยภูมิคุ้มกัน

ประเภทของ Immunotherapy ที่ใช้รักษามะเร็งลำไส้ใหญ่

1. Immune Checkpoint Inhibitors (ยายับยั้งจุดตรวจภูมิคุ้มกัน) เซลล์มะเร็งบางชนิดสามารถหลบหนีการโจมตีของระบบภูมิคุ้มกัน ยายับยั้งจุดตรวจภูมิคุ้มกันนี้จะช่วยให้ระบบภูมิคุ้มกันสามารถโจมตีเซลล์มะเร็งได้
2. Cancer Vaccines วัคซีนที่พัฒนาขึ้นเพื่อกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันให้รับรู้และโจมตีเซลล์มะเร็งในร่างกาย แม้ว่าวัคซีนมะเร็งจะยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัย แต่มีความหวังในการใช้วัคซีนเหล่านี้เพื่อป้องกันการกลับมาเป็นซ้ำหรือเพื่อเสริมสร้างการตอบสนองของภูมิคุ้มกัน
3. Adoptive Cell Therapy วิธีการนี้เป็นการนำเอาเซลล์ภูมิคุ้มกันจากผู้ป่วยเองไปปรับปรุงให้มีความสามารถในการโจมตีเซลล์มะเร็งมากขึ้นแล้วนำกลับเข้าสู่ร่างกาย

อย่างไรก็ตามการรักษานี้ยังคงอยู่ในขั้นตอนการพัฒนาและต้องการการติดตามและประเมินผลอย่างละเอียด

การรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่ต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของทีมแพทย์หลายสาขา รวมถึงแพทย์ผู้ชำนาญการด้านโรคมะเร็ง นักโภชนาการ นักจิตวิทยา และพยาบาล เพื่อให้การรักษามีประสิทธิภาพสูงสุดและเหมาะสมกับสภาพของผู้ป่วยมากที่สุด

ป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่

การป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นวิธีการที่สามารถลดความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ ได้แก่

1. รับประทานอาหารที่เหมาะสม
   • รับประทานอาหารที่มีเส้นใยสูง เช่น ผัก ผลไม้ และธัญพืช
   • หลีกเลี่ยงอาหารที่มีไขมันสูง โดยเฉพาะไขมันจากสัตว์
   • ลดการบริโภคเนื้อสัตว์แปรรูปและเนื้อแดง เช่น ไส้กรอก เบคอน
2. ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ
   • การออกกำลังกายช่วยให้ร่างกายมีการทำงานที่ดีขึ้นและลดการสะสมของไขมันในร่างกาย
3. ควบคุมน้ำหนักตัว
   • การมีน้ำหนักตัวเกินหรือเป็นโรคอ้วนเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ การควบคุมน้ำหนักให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งสำคัญ
4. หลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่และดื่มแอลกอฮอล์
   • การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์เพิ่มความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งทุกประเภท รวมถึงมะเร็งลำไส้ใหญ่ ควรจำกัดการสูบและการดื่มหรือหลีกเลี่ยงหากเป็นไปได้
5. ตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่
   • แนะนำให้ผู้ที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไปเริ่มตรวจคัดกรอง และหากมีประวัติครอบครัวเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ควรเริ่มตรวจตั้งแต่อายุน้อยกว่า 50 ปีตามคำแนะนำของแพทย์ การตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นวิธีที่สามารถช่วยให้ตรวจพบการเจริญเติบโตผิดปกติในลำไส้ใหญ่ก่อนที่จะพัฒนาเป็นมะเร็ง

โรงพยาบาลที่ชำนาญการรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่

ศูนย์ศัลยกรรมมะเร็ง ศูนย์อายุรกรรมมะเร็ง และศูนย์รังสีรักษา โรงพยาบาลมะเร็งกรุงเทพ วัฒโนสถ พร้อมด้วยแพทย์เฉพาะทางมะเร็งที่มีความชำนาญและมากด้วยประสบการณ์ เครื่องมือและเทคโนโลยีทันสมัย พร้อมให้การตรวจเช็กมะเร็งลำไส้ใหญ่และเลือกวิธีรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่ที่เหมาะกับอาการและความรุนแรงของผู้ป่วยในแต่ละบุคคล ตลอดจนมีทีมสหสาขาคอยดูแลให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิดเพื่อให้กลับไปมีคุณภาพชีวิตที่ดีอีกครั้ง

แพทย์ที่ชำนาญการรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่

นพ.วุฒิ สุเมธโชติเมธา ศัลยแพทย์ด้านมะเร็งสำไส้ โรงพยาบาลมะเร็งกรุงเทพ วัฒโนสถ

สามารถคลิกที่นี่เพื่อทำนัดหมายได้ด้วยตนเอง

แพ็กเกจตรวจคัดกรองโรคมะเร็ง

แพ็กเกจตรวจคัดกรองโรคมะเร็ง ราคาเริ่มต้นที่ 6,500 บาท

คลิกที่นี่

สอบถามเพิ่มเติมที่

ศูนย์ผู้ป่วยสัมพันธ์ โรงพยาบาลมะเร็งกรุงเทพ วัฒโนสถ

โทร. 0 2755 1188 (สายด่วนมะเร็ง 8:00 น. – 20:00 น.)
หรือ โทร. 0 2310 3000
หรือ โทร. 1719