အိပ်မပျော်ခြင်းကို ကုသရန် လမ်းညွှန်ချက်များ

မူးယစ်ဆေးဝါး ကုသခြင်းကို လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် တွင်ကျယ်စွာ လူသိများသည်။ ဤဆေးများကို အိပ်ဆေးဟု မကြာခဏ ခေါ်ဝေါ်ကြသော်လည်း အိပ်ဆေးသည် အမှန်တကယ် မည်သည့်ဆေးအမျိုးအစားမဟုတ်ပါ။ သို့သော် ၎င်းသည် တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်မှု သို့မဟုတ် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးရှိသော အမျိုးမျိုးသောဆေးဝါးအုပ်စုကို ရည်ညွှန်းရန်အသုံးပြုသည့်အမည်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ငိုက်မျဉ်းခြင်းကို ဖြစ်စေပြီး အိပ်ပျော်ရန် လွယ်ကူစေသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်ဆေးအမျိုးအစားများစွာရှိသည်။ ၎င်းတို့တွင် မတူညီသော လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများရှိသည်။

အိပ်ဆေးသည် ဦးနှောက်အပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှုရှိသော၊ Benzodiazepine ဆေးအုပ်စု Benzodiazepines သည် ဦးနှောက်အတွင်းရှိ 'GABA' ဟုခေါ်သော အာရုံကြောဆိုင်ရာ အာရုံကြောပို့လွှတ်မှု၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို တိုးမြင့်စေပါသည်။ ဤဓာတ်တိုးလာသောအခါတွင် ၎င်းသည် တိုက်ရိုက်အိပ်စက်ခြင်းလက္ခဏာများကို ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သက်သာစေရန်၊ တက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန်နှင့် ကြွက်သားများကို ပြေလျော့စေရန် ကူညီပေးသည့် အာနိသင်လည်းရှိသည်။ သို့သော် ဤဆေးအုပ်စုတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများစွာရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မူးယစ်ဆေးဝါးအများစုသည် လူတစ်ဦး၏ ပုံမှန်အိပ်စက်ခြင်းထက် ပိုမိုအလုပ်လုပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဆေးသောက်နေသူတွေကို အိပ်ငိုက်စေတယ်။ မနက်မိုးလင်းရင် ငိုက်မယ်။ လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည်နှင့် မတော်တဆမှုအန္တရာယ်ကို လျှော့ချခြင်း။ ထို့အပြင် ဤဆေးအုပ်စုကို အချိန်အကြာကြီး ဆက်တိုက်သုံးစွဲပါက မူးယစ်ဆေးစွဲစေကာ ဦးနှောက်ကို ဆေးယဉ်ပါးစေပါသည်။ ဆေးဝါးအပေါ်တုံ့ပြန်မှုလျော့နည်း ၎င်းသည် မူလဆေးပမာဏတွင် အသုံးပြုထားသော ဆေးပမာဏကို ထိရောက်မှုမရှိစေပါ။ တူညီသောတုံ့ပြန်မှုရရှိရန် မြင့်မားသောဆေးပမာဏလိုအပ်ပါသည်။ ၎င်းသည် ဆေး၏ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဖြစ်နိုင်ခြေကို ပို၍ပင်တိုးစေသည်။ ပြီးတော့ မူးယစ်ဆေးစွဲဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများတယ်။ ထို့အပြင် benzodiazepines ကို အချိန်အကြာကြီး ဆက်တိုက်သောက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်သွားပါက၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ နှလုံးတုန်ခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှင့် တက်ခြင်းစသည့် 'နုတ်ထွက်လက္ခဏာများ' ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

အိပ်ငိုက်ခြင်းကိုဖြစ်စေရန် အသုံးများသော ပထမအုပ်စုသည် ဆန့်ကျင်ဟစ်တမင်း အမျိုးအစားရှိ ချွဲသလိပ်များကို သက်သာစေသောဆေးများဖြစ်သည်။ (Antihistamine) ဤဆေးအုပ်စုတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ငိုက်မျဉ်းစေတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီသက်ရောက်မှုတွေက အများအားဖြင့် သေးငယ်ပြီး လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အိပ်ငိုက်ခြင်း ခံစားချက်က ကွဲပြားပါတယ်။

အခြားအိပ်ဆေးအုပ်စုများအတွက်၊ ၎င်းတို့သည် အာရုံကြောဆိုင်ရာရောဂါများ သို့မဟုတ် စိတ်ရောဂါများကိုကုသရန် အဓိကအသုံးပြုသောဆေးများဖြစ်သည့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကိုကုသသည့်ဆေးများဖြစ်သည်။ (Antidepressants) ဤဆေးများသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများစွာရှိသည်။ ထို့ကြောင့်၊ အာရုံကြောဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် စိတ်ရောဂါဝေဒနာခံစားနေရသူများသာ အသုံးပြုသည်။

လက်ရှိတွင် အိပ်စက်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုသည့် သဘာဝဟော်မုန်း melatonin ကို ကုသရာတွင် အသုံးပြုသည်။ အချိန်ဇုန်များ သို့မဟုတ် ခရီးသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေများတွင် ထိရောက်မှုရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ Jet lag ဟုခေါ်သည် သို့မဟုတ် သင်အဆိုင်းတွင် အလုပ်လုပ်ရမည့်ကိစ္စမျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ကုသရာတွင် ၎င်း၏ထိရောက်မှုမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိရသေးဘဲ ဤဆေးကိုအသုံးပြုခြင်း၏ ရေရှည်လေ့လာမှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ နည်းပါးနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် အိပ်ဆေးကို လိုအပ်သည့်ကိစ္စများတွင်သာ အသုံးပြုသင့်သည်။ ဖြစ်နိုင်ချေ အနည်းဆုံးပမာဏဖြင့် စတင်သင့်သည်။ ဆေးကို တတ်နိုင်သမျှ ရှားသလောက် သုံးပါ။ ဆေးဝါးများကို အချိန်အကြာကြီး ဆက်တိုက် မသုံးသင့်ပါ။ ၎င်းသည် မူးယစ်ဆေးဝါးမှ ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချရန်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အိပ်ဆေးသုံးခြင်းကြောင့် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ချေများသည်။ အိပ်ဆေးပမာဏ မည်မျှသုံးသည်ဖြစ်စေ အန္တရာယ်ကို တိုးစေသည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ဤရောဂါလက္ခဏာသည် သာမန်လူများနှင့် မွေးရာပါရောဂါရှိသူများတွင် အဖြစ်များသော ကျန်းမာရေးပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရောဂါလက္ခဏာများသည် ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါလက္ခဏာများကို ညွှန်ပြနိုင်သည်။ လူ၏အိပ်စက်ခြင်းဆိုင်ရာ ယန္တရားကိုနားလည်ခြင်းသည် ကုသမှု၊ ရောဂါရှာဖွေခြင်းနှင့် အကြောင်းရင်းရှာဖွေခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဆေးခန်းသမားများသည် အသေးစိတ်အိပ်စက်ခြင်းမှတ်တမ်းကို ရယူရန်လိုအပ်ပါသည်။ သက်ဆိုင်ရာ ရောဂါရာဇဝင် အပါအဝင် စက်ကိုအသုံးပြု၍ အိပ်စက်ခြင်းစမ်းသပ်ခြင်း။ Polysomnography အိပ်ရခြင်းအကြောင်းရင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဆုံးဖြတ်နိုင်သော လူနာအချို့အတွက် လိုအပ်ပါသည်။ သို့မဟုတ် ရောဂါလက္ခဏာများ မသက်သာသေးသူများ သင့်လျော်သောကုသမှုကိုခံယူသော်လည်း၊ အဓိကအသုံးပြုသောကုသမှုမှာ အိပ်စက်ရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချိန်ညှိရန်ဖြစ်သည်။ အိပ်ဆေးဖြင့် ကုသခြင်းကို နာတာရှည် အခြေအနေ သို့မဟုတ် အခြားသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပြဿနာရှိသူများသာ အသုံးပြုပါသည်။