โรคตาแดง
โรคตาแดงจากไวเชื้อไวรัส เกิดขึ้นได้บ่อยโดยเฉพาะในเด็ก และเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาเป็นโรคที่ไม่มีอันตรายรุนแรง แต่ถ้าไม่ได้รับการรักษาตั้งแต่เริ่มเป็นก็อาจติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อนทำให้ตาพิการได้
โรคตาแดงติดต่อกันได้อย่างไร
โรคมักระบาดในกลุ่มคนที่อยู่ร่วมกันอย่างแออัดโดยอาจแพร่ติดต่อจากการสัมผัสโดยตรงน้ำตา ขี้ตา ของผู้ป่วย ส่วนมากมักติดทางอ้อมโดย
- ใช้มือสกปรกที่มีเชื้อโรคขยี้ตา
- ใช้สิ่งของเครื่องใช้ เช่น ผ้าเช็คหน้า ผ้าเช็คตัว แว่นตา ขันน้ำ และของที่ใช้อื่นๆ ร่วมกับผู้ที่เป็นโรค
- แมลงวัน หรือแมลงหวี่ตอมตา
อาการของโรคตาแดงเป็นอย่างไร
หลังจากได้รับเชื้อโรคเข้าตา ประมาณ 24-48 ชั่วโมง จะมีอาการระคายเคืองตา ปวดตา มีน้ำตาไหล กลัวแสง มีขี้ตามาก หนังตาบวม เยื่อบุตาขาวจะอักแสบ แดง ซึ่งอาจเริ่มที่ตาข้างใดข้างหนึ่งก่อน หรือเป็นทั้ง 2 ข้างพร้อมกันก็ได้อาจมีไข้ต่ำๆ หรือครั่นเนื้อครั่นตัว หรืออาการปวดเสียวที่แขนขาด้วย ผู้ป่วยมักจะหายได้เองภายใน 1-2 สัปดาห์ ถ้าไม่มีการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อน
เมื่อเป็นโรคตาแดงควรปฎิบัติตัวอย่างไร
- เมื่อมีอาการตามที่กล่าวมา ควรรีบไปพบแพทย์ แพทย์จะให้ยาปฎิชีวนะชนิดหยอด หรือป้ายตา เพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนจากเชื้อแบคทีเรีย ป้ายตาติดต่อกันประมาณ 7 วันสำหรับผู้ป่วยบางรายที่มีไข้ ปวดศรีษะก็ใช้ยาลดไข้แก้ปวดตามอาการ ถ้าอาการรุนแรงขึ้นต้องรีบไปพบแพทย์อีกครั้ง
- ควรพักสายตา ไม่ใช้สายตามากนัก
- ควรหยุดเรียน หรือหยุดงานประมาณ 1-2 สัปดาห์ หรือจนกว่าอาการตาแดงจะหายเป็นปกติ และไม่ควรไปในที่ชุมชน เช่น โรงภาพยนตร์ ห้างสรรพสินค้า ฯลฯ เพราะอาจนำโรคไปแพร่ติดต่อให้ผู้อื่นได้
