ထိုင်းနိုင်ငံ၏ မိုးရာသီ သည် ဗိုင်းရပ်စ်နှင့် ဘက်တီးရီးယားပိုးများစွာအတွက် ပျော်ရွှင်စရာရာသီ ဖြစ်သည် ။ အထူးသဖြင့် ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသော ကလေးငယ်များတွင် ရောဂါအမျိုးမျိုး၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်ခံအားစနစ်သည် သန်မာပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိသေးပေ။ မိုးရာသီတွင် အသက်ရှူလမ်းကြောင်း ပိုးဝင်ခြင်းကဲ့သို့သော ရောဂါများအတွက် ဆေးရုံအများအပြားတွင် ဆေးကုသမှုခံယူနေရသည့် ကလေးငယ် အများအပြားကို အလွယ်တကူ ရောဂါပိုးကူးစက်ခြင်းနှင့် ရောဂါအမျိုးမျိုးကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။ ထို့ကြောင့် မိုးရာသီတွင် ကလေးငယ်များ အဖြစ်များသော ရောဂါများအကြောင်း သိထားရန် အရေးကြီးပါသည်။ အရေးကြီးမှု၊ အကြောင်းရင်းများနှင့် ရောဂါကာကွယ်နည်းများနှင့်အတူ မိဘများကို အချိန်မီကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လက္ခဏာတွေကို သိသိနဲ့ သတိပြုပါ။
1) တုပ်ကွေး
Influenza သို့မဟုတ် Influenza သည် ကျားမ မရွေး အသက်အရွယ်မရွေး လူများတွင် အဖြစ်များသော ရောဂါဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံးနီးပါး တွေ့နိုင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ထိုင်းနိုင်ငံဟာ စိုစွတ်တဲ့ အပူပိုင်းဒေသ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် မိုးရာသီမှာ ပိုဖြစ်လိမ့်မယ်။ အချို့သောနှစ်များတွင် ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ စူးရှသောဖျားနာခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ၂-၃ ရက်ကြာ အပူချိန်မြင့်ပြီး တုပ်ကွေး၏ အခြားသိသာထင်ရှားသော လက္ခဏာများ မရှိသော ကလေးများကို ဆရာဝန်များက မကြာခဏ ရောဂါရှာဖွေသည်။ တခါတရံ အမှားအယွင်းများ တွေ့နိုင်သည်။
“တုပ်ကွေးရောဂါဟာ သာမန်အအေးမိခြင်းနဲ့ မတူဘဲ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများဖြစ်စေပြီး အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ လက္ခဏာတွေကတော့ ကလေးတွေမှာ အဖျားတက်ခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ကြွက်သားကိုက်ခဲခြင်း၊ ချောင်းဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် လည်ချောင်းနာခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အသက် 60 နှစ်နှင့်အထက် သက်ကြီးရွယ်အိုများ သို့မဟုတ် ခုခံအားကျဆင်းမှုကူးစက်ခံရသူများသည် အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုများပြီး အခြားအုပ်စုများထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော လက္ခဏာများကို ခံစားရနိုင်သည်။
လက်ရှိတွင် ထိုင်းနိုင်ငံသည် တုပ်ကွေးရောဂါ အမျိုးအစားသစ်များကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အထူးသဖြင့် ကြက်ငှက်တုပ်ကွေးနှင့် တုပ်ကွေးရောဂါ 2009 ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အထူးသဖြင့် နောက်တစ်မျိုးမှာ မိဘများသည် မကြာခဏဆိုသလို ၎င်းတို့၏ကလေးများကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေကြပါသည်။ ၎င်းသည် သာမန်ရာသီတုပ်ကွေးဗိုင်းရပ်စ်ပိုးမှ ပြောင်းလဲသွားသော ရောဂါတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ငှက် သို့မဟုတ် ဝက်ကဲ့သို့သော တိရိစ္ဆာန်များမှ ရောဂါပိုးကိုသာ ရရှိသောကြောင့် ရောဂါပြင်းထန်မှုမှာ ကွာခြားမှုမရှိပါ။ ဒါပေမယ့် ပိုမြန်ပါလိမ့်မယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒီလိုရောဂါတွေကို တစ်ခါမှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိလို့ပါပဲ။ ကပ်လိုက်နဲ့ တွဲရလွယ်ကူစေတယ်။
သို့သော် တုပ်ကွေးကာကွယ်ဆေးကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းဖြစ်ပွားသည့်ရာသီမတိုင်မီ ၁ လမှ ၂ လခန့်အလိုတွင် ထိုးပေးသင့်ပြီး အသက် ၆ လနှင့်အထက် ကလေးများအား ရောဂါပိုးမပြန့်ပွားစေရန် အကောင်းဆုံးကာကွယ်မှုဖြစ်သည်။ Mask တပ်ခြင်း၊ လက်ဆေးခြင်း၊ သန့်ရှင်းစွာ စားသောက်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဒါမှ တုပ်ကွေးမဖြစ်အောင် ကောင်းကောင်းကာကွယ်နိုင်မှာပါ။
2) လက်-ခြေ-ပါးစပ်ရောဂါ
လက်၊ ခြေ၊ ပါးစပ်ရောဂါသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကွက်ကျားတွေ့ရှိရသော ဗိုင်းရပ်စ်များ (Enterovirus 71, Coxsackie) ကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် မိုးရာသီမှာ အများဆုံးတွေ့ရတယ်။ ရောဂါလက္ခဏာများ အနေဖြင့် ကလေးငယ်များတွင် အဖျားတက်ခြင်း၊ လက်ဖဝါးတွင် အဖုအပိမ့်များ ထွက်ခြင်း ၊ ခြေဖဝါး ၊ ပါးစပ် ၊ ပါး ၊ လျှာ နှင့် သွားဖုံး တို့တွင် အဖုအပိမ့် ပေါက်ခြင်းများ ဖြစ်တတ်ပါသည်။ ခြေထောက်နှင့်တင်ပါး။ အသက် (၆)လမှ (၃)နှစ်အထိ (သူငယ်တန်းမှ မူလတန်းကျောင်း) တွင် အများအားဖြင့် တွေ့ရသော လက္ခဏာများသည် ချောင်းဆိုးခြင်း၊ နှာချေခြင်း၊ တံတွေး သို့မဟုတ် မစင်များမှတဆင့် ကူးစက်တတ်ပါသည်။ ရောဂါလက္ခဏာများ မကူးစက်မီ ၂-၃ ရက်အလိုတွင် ရောဂါလက္ခဏာများ ပေါ်လာပြီး ၁-၂ ပတ်ကြာသည်အထိ တံတွေးတွင် ရောဂါပိုးတွေ့ရှိသည်။
“ဒီလိုဖြစ်လာရင် တချို့ကလေးတွေက အစာမစားနိုင်၊ သောက်ဖို့ ခက်ပါလိမ့်မယ်။ ပါးစပ်က အရမ်းနာနေလို့။ တံတွေးပင် မမျိုနိုင် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်စေတယ်။ ထို့ကြောင့် ကလေး၏ အဖျားမတက်ပါစေနှင့်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင့်တွင် အတက်ရောဂါရှိနိုင်သည်။ အချို့လူများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ရှိနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ဦးနှောက်ရောင်ခြင်း၊ ဦးနှောက်အမြှေးရောင်ခြင်းကဲ့သို့သော အသက် 5 နှစ်အောက်ကလေးများ။ ရောဂါလက္ခဏာတွေကို မိဘတွေက စောင့်ကြည့်ရမယ်။ တစ်ခုခု မူမမှန်ရင် ဆရာဝန်နဲ့ ချက်ချင်းပြရမယ်။”
ကာကွယ်မှုအတွက် မိဘများသည် သားသမီးများအား အစားအသောက်၊ သောက်ရေနှင့် ပတ်သက်၍ ဂရုစိုက်သင့်ပြီး မလိုအပ်ပါက သားသမီးများအား လူစည်ကားသောနေရာများတွင် နေထိုင်ခွင့်မပြုသင့်ပါ။ ပြီးတော့ ရေဗူးလည်း ရှိရမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းမှာသုံးဖို့ သင့်ကလေးကို တစ်ကိုယ်ရည်သောက်ခွက်တစ်ခွက်ပေးပါ။ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း အပါအဝင် ကျောင်းမှာဖြစ်စေ အိမ်မှာဖြစ်စေ အစာစားချိန်တိုင်း သင့်ကလေးကို အလယ်အလတ်ဇွန်းသုံးတတ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးပါ။
၃) သွေးလွန်တုပ်ကွေး
သွေးလွန်တုတ်ကွေးရောဂါသည် ခြင်မှသယ်ဆောင်သောရောဂါဖြစ်သည်။ ကလေးရော လူကြီးတွေမှာပါ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်။ ဘန်ကောက်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သို့မဟုတ် အခြားပြည်နယ်များ ရောဂါပိုးကူးစက်ခံရပါက ၃ ရက်ထက်ပို၍ အဖျားကြီးပြီး မျက်လုံးနှင့် မျက်နှာများ နီရဲလာမည်ဖြစ်သည်။ မောပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ဝမ်းဗိုက်နာခြင်း ခံစားရခြင်း။
“ဒီရောဂါက တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကူးစက်နိုင်တယ်။ အထူးသဖြင့် မိုးရာသီမှာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ရေမြုပ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း များတယ်။ ထို့ကြောင့် သံသယရှိသော လက္ခဏာများမှာ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သင့်ကလေးတွင် သွေးလွန်တုပ်ကွေးဖြစ်နိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အဖျားအရမ်းတက်နေပါက အဖျားပျောက်ဆေးကို ဘယ်လောက်ပဲသောက်နေပါစေ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ မျက်လုံးယားယံခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ကိုက်ခဲခြင်း၊ မျက်လုံးနီခြင်း၊ မျက်နှာနီခြင်း၊ နှုတ်ခမ်းနီ စတာတွေ၊
အသည်းရောင်ရောဂါကိုလည်း ဖြစ်စေတယ်။ လူနာကို ဝမ်းဗိုက်နာစေတယ်။ အထူးသဖြင့် နံရိုးရဲ့ညာဘက်ခြမ်းမှာ။ အသည်း၏တည်နေရာဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အသည်းက ကြီးလာလို့ပါ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အော့အန်ခြင်းနှင့် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်းတို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒီလက္ခဏာတွေက ဘာတွေလဲ။ ဆရာဝန်ကို အချိန်မီလာပြရင် အဲဒါကို ခန့်မှန်းလို့ရတယ်။ သင့်ကလေးတွင် သွေးလွန်တုပ်ကွေးနှင့် ကိုက်ညီသော လက္ခဏာများရှိသည်။ သွေးထွက်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရန်၊ သွေးထွက်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စသည်တို့ကို သိရှိရန် လက်မောင်းကို ဖိအားတစ်ခုဖြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်း စသည်တို့ကို ဆရာဝန်မှ ဆက်လက် စစ်ဆေးမည်ဖြစ်သည်။
ကာကွယ်မှုကောင်းသည်။ ခြင်မကိုက်စေနဲ့ ခြင်မပေါက်ပါစေနဲ့။ Aedes ခြင်များ ပေါက်ဖွားရာ နေရာကို လုံးဝကန့်သတ်ခြင်းဖြင့်။ အဖျားကြီးခြင်း၊ ရှော့ခ်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးထွက်လွယ်ခြင်းပြဿနာများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာရန် မစောင့်ပါနှင့်။ သင့်ကလေးကို ဆရာဝန်ဆီ ချက်ချင်းခေါ်သွားရပါမယ်။
4) ရေကျောက်
မိသားစုတော်တော်များများက ဒီရောဂါနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသော ရောဂါဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် များသောအားဖြင့် တစ်ချိန်ချိန်မှာ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကျောင်းရှိသူငယ်ချင်းများမှ ကူးစက်တတ်ပါသည်။ ရောဂါစု လူနာသည် အဖျားတက်ခြင်း၊ အနီကွက်များထွက်ခြင်း နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရည်ကြည်ဖုများ ပေါ်လာလိမ့်မည်။ အစာအိမ်ဧရိယာမှစတင်သည်။ လက်မောင်း၊ ခြေထောက်နှင့် မျက်နှာအပေါ်ပိုင်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် အနာဖေးများဖြစ်လာသည်။ အမာရွတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ များသောအားဖြင့် 2-3 ပတ်ခန့်အကြာတွင် သူ့အလိုလိုပျောက်သွားသည်။
“ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာအောင် ကြိုးစားပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီရောဂါက အသက်အရွယ်အမျိုးမျိုးမှာ ဖြစ်တတ်လို့ပါ။ တချို့က ငယ်ငယ်တုန်းကပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် တချို့လူတွေ ကြီးပြင်းလာနိုင်တယ်။ ကြီးလာရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ ပိုပြင်းထန်တဲ့ လက္ခဏာတွေနဲ့ အဖုအထစ်တွေ ရှိလာမယ်။ ဒါကလည်း ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေပေါ် မူတည်ပါတယ်။ ကလေးတွေ ဖျားနာသူတွေနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် မနေဖို့၊ လက်ကို မကြာခဏ ဆေးကြောခြင်း စတာတွေကို ကာကွယ်ပေးပါတယ်။
သို့သော်လည်း လက်ရှိတွင် ရေကျောက် ကာကွယ်ရန် ကာကွယ်ဆေး ရှိပါသည်။ အဲဒါက တော်တော်ထိရောက်တယ်။ ထိုးဆေးကို 1 နှစ်မှစပြီး ကလေးများတွင် စတင်ထိုးပေးမည်ဖြစ်ပြီး အသက် 4 နှစ်တွင် boost vaccine ဖြစ်သည့် boost vaccine ဖြစ်သည်။ ကလေးတိုင်း ဆေးထိုးရမယ်ဆိုတဲ့ စံနှုန်းတစ်ခုအနေနဲ့ မသတ်မှတ်ရသေးပါဘူး။
5) ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှော
ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောရောဂါသည် ရိုတာဗိုင်းရပ်စ်ပိုး ကူးစက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အူလမ်းကြောင်း ရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ မသန့်ရှင်းသော ကလေးအနီးရှိ အရုပ်များ၊ အစားအစာများ၊ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းများမှ လာပါသည်။ အထူးသဖြင့် မသိနားမလည်သော ကလေးငယ်များ။ ပြီးတော့ တစ်ကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းမှု ကိစ္စကိုလည်း နားမလည်ဘူး။ ထို့ကြောင့် အရုပ်များကို ယူဆောင်လာတတ်သည်။ ဒါမှမဟုတ် ဒီဗိုင်းရပ်စ်ပါ၀င်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက သတိမထားမိဘဲ ပါးစပ်ထဲကို ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။ ထို့နောက် လူနာ၏ မစင်မှတဆင့် စွန့်ထုတ်မည်ဖြစ်သည်။ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ဖို့ လွယ်ပါတယ်။ ဘယ်သုတေသန လေ့လာမှုတွေက တွေ့ရှိလဲ။ မွေးစမှ အသက် 5 နှစ်အထိ ကလေးတိုင်းလိုလို ဒီရောဂါပိုး ကူးစက်ခံရပါတယ်။
ရိုတာဗိုင်းရပ်စ်သည် မွေးကင်းစကလေးငယ်များနှင့် အသက် ၂ နှစ်အောက် ကလေးငယ်များတွင် ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောဖြစ်စေသော ရောဂါပိုးတစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာတဝှမ်းနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် စာရင်းအင်းများ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရိုတာဗိုင်းရပ်စ်သည် တစ်နှစ်လျှင် ကလေး 600,000 ခန့် ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောရောဂါကြောင့် သေဆုံးရသည့် အဓိကအကြောင်းအရင်းဖြစ်သည်။
“ရောဂါလက္ခဏာအများစုမှာ ဝမ်းလျှောခြင်းနှင့် အော့အန်ခြင်းများ ပါဝင်ပြီး အချို့အခြေအနေများတွင် အဖျားတက်ခြင်း၊ အစာနည်းနည်းစားခြင်း၊ စိတ်တိုခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် ရေဓာတ်ခမ်းခြောက်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကလေးများအား အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အထောက်အကူဖြစ်စေရန်အတွက် မိခင်နို့ကို တိုက်ကျွေးသင့်သည်။ ပြီးတော့ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုကို ဂရုစိုက်ပါ။ သင့်လျော်သောကစားနည်းသည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှုရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ကလေးများအား ကလေးထိန်းကျောင်းသို့ စောလွန်းစွာခေါ်ဆောင်ခြင်းမပြုသင့်ပါ။ ကလေးတွေ အများကြီး အတူနေနေရလို့ ရောဂါပိုး ပြန့်ပွားဖို့ လွယ်ပါတယ်။”
လောလောဆယ်မှာ ထိရောက်တဲ့ ကာကွယ်ဆေးရှိပါတယ်။ အသုံးပြုရန် အတည်ပြုထားသော အမျိုးအစား ၂ မျိုးရှိသည်- Rota 1 မျိုးနှင့် 5 မျိုးကွဲ ပါဝင်သော ကာကွယ်ဆေး၊ ၎င်းသည် အသက် 6 ပတ်မှ 12 ပတ်ခန့်မှ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်များအတွက် ပါးစပ်ကာကွယ်ဆေး (တစ်စက်) ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်း ကလေးများသည် အချင်းနှင့် မိခင်နို့မှ ခုခံအားကို ရရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကလေးများသည် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပိုးမွှားများနှင့် ထိတွေ့နေပြီဖြစ်သောအခါတွင် ရိုတာဗိုင်းရပ်စ်ကို ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် အသက် 2 လဝန်းကျင်တွင် စတင်သင့်သည်။
6) IPD နှင့် နမိုးနီးယား
Invasive Pneumococcal Disease (IPD) သည် ဘက်တီးရီးယားကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ပြင်းထန်သော ကူးစက်ရောဂါတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ "Pneumococcus" သည် သွေးကြောနှင့် အမြှေးပါးများတွင် ရောဂါပိုးများကို ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ကလေးအား မသန်စွမ်းမှု သို့မဟုတ် သေဆုံးစေနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် အသက် 2 နှစ်အောက်ကလေးငယ်များတွင်ဖြစ်သည်။
ဦးနှောက်အမြှေးရောင် ကဲ့သို့သော အာရုံကြောစနစ် ပိုးဝင်နေလျှင် ကလေးက အဖျားကြီးမယ်။ ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ လည်ပင်း တောင့်တင်းခြင်း၊ ကလေး ငယ်များသည် ဇီဇာကြောင်ခြင်း၊ ထုံထိုင်းခြင်း၊ သွေးလမ်းကြောင်း ပိုးဝင်ခြင်းများ ဖြစ်တတ်ပါသည်။ ကလေးသည် အဖျားကြီးပြီး ပြင်းထန်ပါက တုန်လှုပ်၍ သေဆုံးနိုင်သည်။ ဒါပေမယ့် သင့်မှာ ဒီလိုလက္ခဏာတွေရှိနေရင် သင့်ဆရာဝန်ကို ချက်ချင်းပြသသင့်ပါတယ်။
ထို့အပြင် ဗိုင်းရပ်စ် "Pneumococcus" သည် နမိုးနီးယား သို့မဟုတ် အဆုတ်အအေးမိခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့နှင့် ယူနီဆက်ဖ်တို့၏ အကဲဖြတ်အချက်အလက်များအရ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဆုတ်ရောင်ရောဂါသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ငါးနှစ်အောက်ကလေးငယ်များကို နံပါတ်တစ်လူသတ်သမားဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ်ကလေးငယ် ၂ သန်းသေဆုံးကာ အေအိုင်ဒီအက်စ်၊ ငှက်ဖျားနှင့် ဝက်သက်တို့ ပေါင်းစပ်မှုထက် ပိုများနေသည်။
“လောလောဆယ်မှာတော့ အသက် ၂ နှစ်အောက် ကလေးတွေအတွက် ကာကွယ်ဆေးတွေ ရှိနေတော့ သူတို့က ကူးစက်နိုင်ခြေ မြင့်မားတဲ့ အုပ်စုတွေ ဖြစ်နေလို့ပါ။ မွေးကင်းစကလေးငယ်များကို အသက် 2 လမှစတင်၍ 4 လ၊ 6 လနှင့် 12 လမှ 15 လအတွင်း နာတာရှည်ရောဂါရှိသော ကလေးများအား အသက် 2 လမှစတင်၍ ထိုးသင့်ပါသည်။ သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းသော ကိုယ်ခံအားစနစ် ရှိသည်။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်များသော အုပ်စုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကာကွယ်ဆေးများသည် ကာကွယ်ရေးတွင် အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။ မိခင်နို့တိုက်ကျွေးခြင်းများ ပြုလုပ်သင့်သည်။ ကလေးများအတွက် ကောင်းမွန်သော တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုကို ဖန်တီးပါ။ ဒါဟာ အရေးအကြီးဆုံး အထောက် အကူဖြစ်ပါတယ်။”
ကလေးတိုင်းသည် အလွယ်တကူ ဖျားနာနိုင်ခြေရှိသည်။ အထူးသဖြင့် မိုးရာသီမှာ သင့်ကလေးတွင် အဖျားကြီးခြင်း၊ အစာအနည်းငယ်စားခြင်း၊ အော့အန်ခြင်း၊ မောပန်းလွယ်ခြင်း၊ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် မကြာခဏ ချောင်းဆိုးခြင်းနှင့် အသက်ရှူမြန်ခြင်းကဲ့သို့သော အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများရှိပါက ၎င်းတို့ကို ဆရာဝန်ထံ ချက်ချင်းပြသသင့်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရောဂါကို လျင်မြန်စွာ သိရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရောဂါပြင်းထန်မှု ပျောက်ကင်းရန် အခွင့်အလမ်း မြင့်မားဖွယ်ရှိသည်။
ဖျားနာမှုအားလုံးသည် ကလေးများအတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင်မပြေမှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ မိဘများကိုယ်တိုင်လည်း ရောဂါကာကွယ်ရန် အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ မိဘများသည် သားသမီးများ၏ ကျန်းမာရေးကို အထူးဂရုပြုသင့်သည်။ မစားခင် လက်ဆေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကစားတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ပါ။ ဒါက နောက်ပိုင်းမှာ ကလေးကို ထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ ရောဂါအမျိုးမျိုးကို ကာကွယ်ဖို့ပါ။ ဤသည်မှာ မိသားစုတိုင်း အိမ်တိုင်းတွင် ကျင့်သုံးနိုင်သော အခြေခံ ကာကွယ်နည်းဖြစ်သည်။
