น้ำแร่ VS น้ำด่าง

น้ำแร่ (Mineral Water) น้ำแร่คือน้ำที่มาจากแหล่งธรรมชาติ เช่น น้ำใต้ดินหรือน้ำพุร้อน ซึ่งมีแร่ธาตุต่างๆ ผสมอยู่โดยธรรมชาติ เช่น แคลเซียม  แมกนีเซียม  โพแทสเซียม  ไบคาร์บอเนต
น้ำแร่ธรรมชาติไม่ผ่านกระบวนการกรองแบบซับซ้อนที่อาจทำให้แร่ธาตุหายไป และมักมีรสชาติกลมกล่อมกว่าน้ำทั่วไป

ประโยชน์ : เติมแร่ธาตุที่จำเป็นให้ร่างกาย เช่น แคลเซียมและแมกนีเซียม ช่วยเรื่องกระดูก กล้ามเนื้อ และระบบประสาท
ช่วยปรับสมดุลอิเล็กโทรไลต์ เหมาะสำหรับผู้ที่เสียเหงื่อจากการออกกำลังกาย
ช่วยเรื่องการย่อยอาหาร น้ำแร่ที่มีไบคาร์บอเนต อาจช่วยลดอาการท้องอืด หรือกรดเกินในกระเพาะอาหาร
มีฤทธิ์เป็นด่างอ่อนๆ ตามธรรมชาติ ซึ่งอาจช่วยปรับสมดุลกรด-ด่างในร่างกายเล็กน้อย

ข้อควรระวัง : น้ำแร่บางชนิดมีโซเดียมสูง ควรอ่านฉลากโดยเฉพาะในผู้ที่ต้องจำกัดเกลือ เช่น ผู้ป่วยความดันโลหิตสูง
ไม่ควรดื่มแทนน้ำเปล่าทั้งหมดในผู้ที่มีภาวะไตบกพร่อง

น้ำด่าง (Alkaline Water) น้ำด่างคือน้ำที่มีค่า pH มากกว่า 7 (โดยทั่วไปอยู่ที่ pH 8–9.5) สามารถได้จากการเติมแร่ธาตุบางชนิด (เช่น แคลเซียม โพแทสเซียม แมกนีเซียม) หรือผ่านกระบวนการไฟฟ้า (electrolysis)

ประโยชน์: ช่วยลดกรดในกระเพาะอาหาร – เหมาะกับผู้ที่มีอาการกรดไหลย้อน (อ้างอิง: Koufman JA, 2012)
ต้านอนุมูลอิสระ – ด้วยคุณสมบัติของน้ำที่มีค่า ORP (Oxidation-Reduction Potential) เป็นลบ
ช่วยปรับสมดุลกรด-ด่างในระดับเซลล์

ข้อควรระวัง :

• ร่างกายมีระบบควบคุม pH อย่างสมดุลโดยตับ ไต และปอดอยู่แล้ว การดื่มน้ำด่างมากเกินไปไม่สามารถเปลี่ยน pH ของเลือดได้
• การดื่มน้ำที่มีค่า pH สูงเกินไป (มากกว่า 9.5) เป็นเวลานาน อาจรบกวนการดูดซึมสารอาหารบางชนิด เช่น ธาตุเหล็ก
• ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังควรปรึกษาแพทย์ก่อนดื่มน้ำด่าง เนื่องจากแร่ธาตุบางชนิดอาจสะสมในร่างกาย