រោគសញ្ញានៃជំងឺផាកឃីនសុន
ជំងឺនេះមានរោគសញ្ញាដែលបង្ហាញខ្លួនខុសៗគ្នា អាស្រ័យលើកត្តាជាច្រើន។ ប៉ុន្តែចំណុចរួមគ្នាគឺ វាមិនកើតឡើងភ្លាមៗដូចជាជំងឺខួរក្បាលផ្សេងៗទេ។ វាជាជំងឺដែលវឌ្ឍនៈយឺតៗ ហើយប្រសិនបើទុកទាល់តែយូរ រោគសញ្ញានឹងធ្ងន់ធ្ងរឡើង។
រោគសញ្ញាសំខាន់ៗ
-
រំញ័រ (Tremor)៖ កើតមាននៅម្រាមដៃ ដៃ ឬជើង។ ជាធម្មតាកើតនៅពេលមិនផ្លាស់ទី ហើយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ ពេលចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាព រំញ័រអាចថយចុះ។ មានអ្នកខ្លះមានការឈឺសាច់ដុំរួមផងដែរ។
-
ចលនាយឺត (Bradykinesia)៖ យកពេលយូរ ឬចលនាយឺតជាងធម្មតា។ ប៉ះពាល់ដល់ជីវិតប្រចាំថ្ងៃ និងអាចបណ្តាលឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់។
-
ការដើរខុសធម្មតា (Posture instability)៖ ជំហានខ្លីៗដំបូង បន្ទាប់មកឆ្ពោះទៅជំហានវែង និងលឿន យ៉ាងពិបាកបញ្ឈប់ភ្លាមៗ។ អាចមានសញ្ញាផ្នែកខ្នងកោង ដៃមិនឆ្លាក់ ឬដើរតឹងដូចម៉ាស៊ីន។
-
មុខដូចពាក់ម៉ាស់ (Masking face)៖ មុខដូចមិនមានអារម្មណ៍ ពេលនិយាយ បបូរមាត់ផ្លាស់ទីតិច។
-
និយាយសំឡេងទាប៖ មានអ្នកជំងឺនិយាយមិនច្បាស់ សំឡេងទាប ឬសំឡេងស្រួចនៅកណ្តាលក។ អាចនិយាយលឿនៗ ដោយកម្ពស់សំឡេងដដែល។ មានករណីទឹកមាត់ស្រកនៅជាយមាត់។
ការថែទាំ និងការព្យាបាល
គោលបំណងដើម្បី បង្កើនគុណភាពជីវិត អ្នកជំងឺ៖
-
ថ្នាំ៖ បន្ថែមសារធាតុ Dopamine ឲ្យគ្រប់គ្រាន់ ប្រើនៅដំណាក់កាលដំបូង និងកណ្ដាល ជួយឲ្យសរសៃប្រសាទនៅសល់ដំណើរការល្អ។ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងកំណត់តាមរោគសញ្ញា។
-
កាយសម្បទាបណ្ដោះអាសន្ន (Physical therapy)៖ ហាត់ដើរ អង្គុយ គេង និយាយ និងរក្សាតុល្យភាព ដើម្បីអោយអ្នកជំងឺមានសមត្ថភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។
-
វះកាត់បញ្ចូលឧបករណ៍ចល័តអគ្គិសនី (Deep Brain Stimulation)៖ ដាក់ឧបករណ៍អគ្គិសនីក្នុងខួរក្បាល ដើម្បីកាត់បន្ថយការដំណើរការខុសធម្មតា។ ជ្រើសប្រើសម្រាប់អ្នកជំងឺដែលមានរោគសញ្ញាមិនធ្ងន់ ឬអ្នកដែលមានផលប៉ះពាល់ពីថ្នាំ។
ការថែទាំអ្នកជំងឺផាកឃីនសុន
-
ជួយក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ៖ ព្រោះមានបញ្ហាចលនា និងការដើរមិនទៀង។
-
អាហារ និងថ្នាំ៖ ត្រូវផ្តល់អាហារតាមច្បាប់អាហារូបត្ថម្ភ និងទទួលថ្នាំតាមការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិត។
-
ផ្នែកចិត្ត៖ អ្នកជំងឺមានអារម្មណ៍ប្តូរទៅ ស្របពេលអាចដាច់ខ្លួនចេញពីសង្គម ហើយមានអារម្មណ៍ថាមិនមានអ្នកថែទាំ។ គ្រួសារត្រូវគាំទ្រទៅជិតស្និទ្ធ។
-
ហាត់ប្រាណ និងកាយសម្បទា៖ ឲ្យហាត់ដើរបានច្រើន។ ប្រសិនបើពិបាក អាចប្រើឈើច្រត់ជួយ។
-
អ្នកជំងឺគេងត្រង់៖ ត្រូវប្រយ័ត្នពេលបញ្ចូលអាហារ ដើម្បីបញ្ចៀសការស្ទះ។ ត្រូវផ្លាស់ទីខ្លួនរៀងរាល់ ២ ម៉ោង ដើម្បីបង្ការផលប៉ះពាល់ (Bed sore)។
-
អនាម័យ៖ ត្រូវរក្សាផ្ទាល់ខ្លួនឲ្យស្អាត និងថែទាំជាប្រចាំ។
