វាត្រូវបានគេដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាតើការគេងមិនដកដង្ហើមអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់រាងកាយរបស់យើងកម្រិតណា។
នេះនាំឱ្យកើតជំងឺផ្សេងៗដូចជា លើសឈាម ទឹកនោមផ្អែម ជំងឺបេះដូង ជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល ធាត់ ធ្លាក់ទឹកចិត្ត គេងមិនលក់…។
ការសិក្សាជាច្រើនបានរកឃើញថា ការបំពុល ជាពិសេស PM2.5 បង្កើនភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺផ្លូវដង្ហើម ដោយបណ្តាលឱ្យរលាក និងហើម ដែលអាចធ្វើឱ្យកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរដល់ជំងឺស្ទះសួត ជំងឺហឺត និងអាឡែស៊ី។
លើសពីនេះ កាលពីចុងឆ្នាំមុន ការសិក្សាមួយដែលធ្វើឡើងនៅសហរដ្ឋអាមេរិក បានរកឃើញថា ការប៉ះពាល់នឹងការបំពុលរយៈពេលយូរ បង្កើនហានិភ័យនៃការស្រមុក និងការគេងមិនដកដង្ហើម។
ការសិក្សាបានវាស់ស្ទង់ការបំពុលខ្យល់ក្នុងផ្ទះរបស់មនុស្ស 1,974 នាក់ក្នុងរយៈពេល 5 ឆ្នាំហើយបានរកឃើញថាការប៉ះពាល់នឹង PM2.5 និងអាសូតឌីអុកស៊ីតបង្កើនហានិភ័យនៃការដកដង្ហើមពេលគេងដោយរាល់ 10 ppb នៃអាសូតឌីអុកស៊ីតដកដង្ហើមបង្កើនហានិភ័យនៃការវិវត្តនៃការគេងមិនដកដង្ហើម។
39% និងការដកដង្ហើមរៀងរាល់ 5 μg/m3 នៃ PM2.5 បង្កើនហានិភ័យនៃការវិវត្តទៅជាជំងឺគេងមិនដកដង្ហើម 60% ។
ការស្រាវជ្រាវនេះបានលុបបំបាត់កត្តាហានិភ័យផ្សេងទៀតដែលអាចបង្កើនហានិភ័យនៃការគេងមិនដកដង្ហើម ដូចជាយេនឌ័រ និងភាពធាត់។
មូលហេតុពិតប្រាកដ មិនទាន់ដឹងនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែគេគិតថា បណ្តាលមកពីការរលាក និងហើមនៃផ្លូវដង្ហើមផ្នែកខាងលើ រួមផ្សំជាមួយនឹងធូលីចូលទៅក្នុងខួរក្បាលដោយផ្ទាល់ ប៉ះពាល់ដល់ខួរក្បាលដែលគ្រប់គ្រងការដកដង្ហើមដោយផ្ទាល់។
សរុបមក ការបំពុលធូលីគឺជាកត្តាហានិភ័យមួយទៀតដែលមិនគួរមើលរំលង ហើយគ្រប់ភាគីត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមទៀតចំពោះវា។
ព្រោះវាធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពជាច្រើន…
លោកបណ្ឌិត Darakul Phonsri Niyom
អ្នកឯកទេសខាងសរសៃប្រសាទនិងការគេង
មជ្ឈមណ្ឌលប្រព័ន្ធប្រសាទ និងខួរក្បាល
មន្ទីរពេទ្យបាងកក ឈៀងម៉ៃ
