ចំពោះអ្នកជំងឺដែលការគេងមិនលក់កើតឡើងដោយគ្មានហេតុផលច្បាស់លាស់។ ឬការឆ្លើយតបទៅនឹងការព្យាបាលគឺមិនពេញចិត្ត ឬមានជំងឺវិកលចរិក និងបញ្ហាដំណេកផ្សេងទៀត ដូចជាការស្រមុក គ្រូពេទ្យតែងតែណែនាំឲ្យអ្នកជំងឺធ្វើតេស្ដដំណេក ដើម្បីវាយតម្លៃការគេងរបស់ពួកគេយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។
ការធ្វើតេស្តការគេងត្រូវបានធ្វើដោយប្រើ 'Polysomnography' (Polysomnography ឬ PSG) ដែលជាឧបករណ៍ដែលរួមបញ្ចូលគ្នានូវការធ្វើតេស្តជាច្រើនប្រភេទ។ រួមបញ្ចូលទាំងការវាស់ EEG ។ Electroencephalography (EEG) កត់ត្រាចលនានៃសាច់ដុំភ្នែក។ (Electro-Oculography ឬ EOG) និងការធ្វើតេស្តមុខងារសាច់ដុំ (Electromyography ឬ EMG) ដើម្បីវាយតម្លៃធម្មជាតិ និងគុណភាពនៃការគេង។ រួមទាំងការវាយតម្លៃជម្រៅនៃការគេង
ក៏មានអេឡិចត្រូតបេះដូងផងដែរ។ (Electrocardiography ឬ ECG, វាស់កម្រិតតិត្ថិភាពអុកស៊ីសែន (Oxygen saturation) កត់ត្រាចលនានៃទ្រូង និងពោះ។ វាស់ដង្ហើមតាមច្រមុះ និងមាត់ (លំហូរខ្យល់) តេស្តសំឡេងស្រមុក ការធ្វើតេស្តទាំងអស់នៅក្នុងក្រុមនេះត្រូវបានធ្វើដើម្បីវាយតម្លៃមុខងារនៃប្រព័ន្ធដកដង្ហើមពេលកំពុងគេង។ ជាពិសេសការរកឃើញការដកដង្ហើមពេលគេង (Sleep apnea) ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់គុណភាពនៃការគេង។
លើសពីនេះទៀតការប្រឡង Polysomnography វាក៏រួមបញ្ចូលផងដែរនូវការធ្វើតេស្តឥរិយាបថនៃការគេង និងការធ្វើតេស្តផ្សេងទៀតដែលអាចត្រូវបានបន្ថែមសម្រាប់ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺដែលទាក់ទងនឹងការគេងផ្សេងទៀត។ ដូច្នេះគេអាចមើលឃើញថាការត្រួតពិនិត្យ Polysomnography វារួមបញ្ចូលគ្នានូវការធ្វើតេស្តជាច្រើនទៅក្នុងឧបករណ៍មួយដើម្បីផ្តល់នូវការវាយតម្លៃការគេងពេញលេញ។ ជាទូទៅ ការធ្វើតេស្តនេះត្រូវបានពិចារណាតែចំពោះអ្នកជំងឺមួយចំនួនដែលគេងមិនលក់។ ព័ត៌មានដែលទទួលបានពីការពិនិត្យនឹងមានសារៈសំខាន់ក្នុងការរៀបចំផែនការព្យាបាលដែលសមស្របជាងនេះ។
