ภาวะพร่องฮอร์โมนเพศชาย

ภาวะพร่องฮอร์โมนเพศชาย เกิดได้จากหลายสาเหตุ ดังนี้

การบาดเจ็บที่ลูกอัณฑะ เช่น ได้รับการบาดเจ็บ การทำหมัน หรือผลข้างเคียงจากการฉายรังสี หรือทำเคมีบำบัดการติดเชื้อที่ลูกอัณฑะ

ความผิดปกติทางด้านฮอร์โมน เช่น โรคหรือเนื้องอกที่ต่อมใต้สมอง ซึ่งเป็นส่วนที่กระตุ้นให้เกิดการสร้างฮอร์โมนเพศ

โรคที่เกี่ยวกับระบบต่างๆ ภายในร่างกาย เช่น โรคเอดส์ โรคตับ-ไตเรื้อรัง มีระดับไขมันสะสมในร่างกายมากเกินไป โรคเบาหวานชนิดที่ 2 หรือโรคอ้วน

มีพฤติกรรมการใช้ชีวิตที่ไม่เหมาะสม เช่น ทำงานหนัก มีความเครียดสูง พักผ่อนไม่เพียงพอ ติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน

ใครบ้างที่เสี่ยงเป็นภาวะพร่องฮอร์โมนเพศชาย?

• ผู้ที่ชอบรับประทานของทอด ของมัน หรือของหวาน
• ผู้ที่มีน้ำหนักตัวเกินเกณฑ์มาตรฐาน หรือมีภาวะอ้วนลงพุง
• ผู้ที่ดื่มแอลกอฮอล์ทุกวัน หรือทุกสัปดาห์
• ผู้ที่สูบบุหรี่จัด
• ผู้ที่มีความเครียดมาก ไม่สามารถจัดการความเครียดได้
• ผู้ที่พักผ่อนไม่เพียงพอ

ภาวะพร่องฮอร์โมน มีลักษณะอาการที่ไม่จำเพาะเจาะจง และอาการที่เกิดขึ้นก็มีส่วนคล้ายกับโรค หรือความผิดปกตอื่นๆ ด้วย โดยอาการที่พบได้ในภาวะพร่องฮอร์โมน มีดังนี้

• สูญเสียพลังงาน อ่อนเพลีย ไม่กระฉับกระเฉง
• ความต้องการทางเพศลดลง
• ขาดแรงบันดาลใจในการทำงาน
• อารมณ์แปรปรวนง่าย หงุดหงิดง่าย ขาดความมั่นใจ หรือซึมเศร้า
• ง่วงนอนหลังมื้ออาหาร
• ขาดสมาธิในการทำงาน
• รู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ตามตัว
• ปวดกล้ามเนื้อ
• อ้วนลงพุง หรือมีเส้นรอบเอวมากกว่า 36 นิ้ว
• อวัยวะเพศชายยากที่จะแข็งตัว หรือแข็งตัวได้ไม่นาน หรือที่เรียกว่า “นกเขาไม่ขัน”
• อัณฑะมีขนาดเล็กลงกว่าปกติ
• มีปริมาณน้ำอสุจิน้อยลง
• นอนไม่หลับ
• เป็นโรคโลหิตจาง เนื่องจากฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนมีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการสร้างเซลล์เม็ดเลือดแดง
• มีมวลกล้ามเนื้อ และมวลกระดูกลดลง
• มีระดับไขมันในเลือดเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด