ขอความช่วยเหลือจากผู้คนรอบข้างเป็นอย่างแรก หลักการสำคัญ “ตะโกน โยน ยื่น” ไม่ว่ายน้ำลงไปช่วยด้วยตนเองแม้ว่ายน้ำเป็น
- ตะโกน บอกผู้ประสบภัย “ไม่ต้องตกใจ มาช่วยแล้ว”
- โยน อุปกรณ์ลอยน้ำ เช่น ห่วงชูชีพ เสื้อชูชีพ ถังน้ำ หากมีเชือก ให้ผูกเชือกไว้กับอุปกรณ์ที่โยน โยนอุปกรณ์ให้ข้ามศีรษะของผู้ประสบภัย เพื่อให้ผู้ประสบภัยจับเชือก
- ยื่น เมื่อผู้ประสบภัยอยู่ใกล้ฝั่ง
โยน
ยืนย่อตัวให้ต่ำ เพื่อลดจุดศูนย์ถ่วง ตามองอยู่ที่ผู้จม ยืนในลักษณะ ที่มีเท้าน้า (เท้าหน้า) เท้าตาม (เท้าหลัง) มือข้างที่ไม่ถนัดจับหางเชือก (มือข้างเดียวกับเท้าหน้า) มือข้างที่ถนัดจับอุปกรณ์ให้แน่น เหวี่ยงแขนไปด้านหลังแล้วเหวี่ยงแขนมาด้านหน้าจนสูงถึงระดับ สายตาจึงปล่อยอุปกรณ์ไป โดยกะให้อุปกรณ์ลอยข้ามศีรษะของ ผู้ประสบภัยไป เชือกจะตกลงไปกระทบผู้ประสบภัย ค่อยๆ สาว เชือกกลับ ผู้ประสบภัยจะรู้สึกว่ามีเส้นเชือกหรืออุปกรณ์มาสัมผัสก็ จะจับเชือกหรืออุปกรณ์ เมื่อผู้ประสบภัยจับสิ่งของหรือสายได้ ให้ดึงผู้ประสบภัยเข้าที่ ปลอดภัยช้าๆ โน้มตัวออกห่างจากน้ำในขณะดึง
ยื่น
นอนราบลงกับพื้นที่ขอบสระ มือหนึ่งจับด้านหนึ่งของอุปกรณ์ไว้ให้ มั่นคง ยื่นอุปกรณ์ไปให้ผู้ประสบภัยที่อยู่ไม่ห่างเกินไปนัก พร้อมกับ บอกให้ผู้ประสบภัยจับอุปกรณ์แล้วดึงเข้าหาขอบสระ หากเป็นไม้ยาวให้ใช้สองมือจับอุปกรณ์ที่จะยื่นให้แน่น ย่อตัวลงให้ต่ำเพื่อลดจุดศูนย์ถ่วง ไม่ให้ถูกผู้ประสบภัยดึงตกน้ำ เมื่อผู้ประสบภัยจับอุปกรณ์ได้แล้วให้ถอยหลังห่างออกมาจากขอบสระ 1 ก้าว ย่อตัวลงแล้วค่อยๆ สาวไม้ดึงผู้ประสบภัยเข้ามาหาขอบสระ
เมื่อช่วยผู้จมน้ำขึ้นจากน้ำได้แล้ว หากผู้ป่วยไม่มีสติ ให้ปฏิบัติตาม “แนวทางการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน”
ไม่กระทุ้งท้อง ไม่ล้วงคอให้อาเจียน ไม่เอาพาดบ่าให้น้ำไหล่ออก ไม่ลืมขอความช่วยเหลือ! โทร 1669
