Ruud Metten

Ik ben December 2007 geopereerd aan mijn blinde darm in Bangkok. Niet geheel in de planning tijdens mijn rondtrip van 4 maanden door Azie, maar achteraf een van de beste locaties om het te moeten ondergaan. Het complete verhaal wat ik aan mijn familieleden en vrienden heb laten lezen kunt u hieronder vinden om een kleine sfeerimpressie te vormen.

Een paar dagen geleden kreeg ik last van mijn maag, op zich niet zo vreemd in een land waar het eten meer uit kruiden bestaat dan uit normale groentes. Ik met mijn spastische darm maakte me daarom ook niet meteen zorgen. Na 3 dagen met toenemende koorts heb ik toch maar besloten om naar mijn reispartner John zijn wijze les te luisteren en mee te gaan naar een clinic. Hier werd ik meteen doorverwezen naar het ziekenhuis. Er werd vervoer geregeld dat er vervolgens een uur over deed om me naar dit immens grote complex te brengen.

De dokter, grote Liverpool fan en goed Engels sprekend, kwam na enkele minuten al tot de conclusie dat ik onder het mes moest, en toch wel meteen diezelfde avond. De blinde darm moest er met spoed uit. Goed, lig je dan in een wildvreemde stad in je korte broekje... Ze wilden eerst wat foto's maken om te checken of er niet meer zat dan alleen een ontsteking. Dus de ene CT scan na de andere, volgende kamer, XRAY, een waar Philips droompark. Hier stonden de allernieuwste en beste snufjes van onze Eindhovense lichtmannen. De dokter weet nu ook eindelijk dat de P van PSV voor Philips staat, dus elke keer als ik met mijn lichaam door het apparaat gleed was het "goal" PSV!!! Blijven leuke mensen die Thai.

Ik kreeg persoonlijke zusters toegewezen die me de komende nacht zouden bijstaan met alle problemen na de operatie. Volgens mij heb je er in Nederland niet eens 1 voor jezelf. Er was nog een probleem met de kamers. Alle normale kamers (6.500 Baht) zaten vol, of ik misschien de Suitte wilde (22.450 Baht per nacht). Nou doe die dan maar, de verzekering keurde alles goed en alles werd klaargemaakt voor de operatie.

Met de wijze woorden "you'll never walk alone" van de dokter kreeg ik een kapje op, om vervolgens een tijd later met verschrikkelijke pijn wakker te worden. De wond is maar 2 cm, maar om een zo klein mogelijk litteken achter te laten, moesten ze wat meer proppen etc.

Die nacht werd ik elke 10 min gecheckt, temperatuur, hartslag, hele mikmak, natuurlijk geen oog dicht gedaan. Volgende morgen nog een paar testen, omdat ze zeker wilden zijn dat het geen tumor of wat dan ook was, wat er op de omliggende darm zat. Tot nu toe ziet alles er goed uit, en is het in ieder geval geen enge ziekte.

De suitte was erg groot en luxe: 2 LCD 70" televisies, eigen keuken, eigen badkamer, woonkamer en slaapkamer.

Na 4 nachten Bangkok hospital ben ik (helaas) weer buiten, de rekening bijna 200.000 baht maar gelukkig hebben we hier een verzekering voor. Die was er dan ook elke dag als de kippen bij om te weten wanneer ik eigenlijk het ziekenhuis zou gaan verlaten.

Achteraf ben ik blij dat ik hier ben geopereerd, de extra zorg die er bij kwam kijken, de X-rays en CT-scans voor de zekerheid, zal je niet snel terugzien in ons zorgstelsel. Hier voel je je nog echt een patient, waar ze voor je klaarstaan en helpen wanneer je het nodig hebt. Niet wanneer je in Nederland blij mag zijn met 1 zustertje die met een chagrijnige kop haar verplichte ronde moet doen. Diakonesse-Ziekenhuis (Utrecht) is hier een goed voorbeeld van.

Ook als ik zie dat mijn eigen broertje dezelfde operatie 2 maanden geleden heeft meegemaakt en na 1 dag al naar huis werd gestuurd. De dokters hier vonden dat zwaar onverantwoordelijk, na 2 dagen kan immers de koorts terugkomen. Na alle zorgen van iedereen over het vieze Bangkok kan ik dit ziekenhuis alleen maar aan iedereen aanbevelen! Ik denk dat ik hier op mijn ouwe dag nog maar eens terugkom ;)